Boek: Het regent zonnestralen

Het regent zonnestralen

Geschreven door Corien Plaisier

10/11/2020

Auteur: Fien Vermeulen

Dit fijne boek van Fien Vermeulen beschrijft haar ziekteproces. Fien is 21 jaar oud als ze te horen krijgt dat ze lymfeklierkanker, non-hodgkin, heeft. Ik ben extra geïnteresseerd, omdat ik zelf non-hodgkin heb gehad en nog nooit een boek heb gelezen van iemand daar over schreef. Zodra ik begin te lezen, kan ik eigenlijk niet meer stoppen. Het verhaal grijpt me direct. Gelukkig lees ik dit boek in de hyperbare zuurstofcabine; lekker doorlezen is dus geen probleem.

Geen ervaring met de zorg

Het is mooi dat ze haar verwondering over hoe de zorg werkt en haar onwetendheid over de termen die artsen gebruiken, heeft opgeschreven. “Wat is de OK dokter?”, OK staat voor operatiekamer als je in een ziekenhuis bent. De woorden die ze bedenkt voor bijvoorbeeld haar bed, “mijn bedmobiel” en de chemo’s “operatie gifbeker” zijn gewoon gaaf. Als ik het lees voel ik direct weer wat ik voelde toen ik, inmiddels bijna 29 jaar geleden voor het eerst in die wereld terechtkwam. Eén van de onderdelen van mijn chemo had de naam ‘Oncovin’, dat door mij acuut werd omgedoopt tot ‘kankerwijn’. Je kent deze ziekenhuiswereld niet en vindt oprecht dat je er niet hoort te zijn, tot het tegendeel bewezen is. Pas als blijkt dat je er wel degelijk hoort, rest je niets anders dan je de termen heel snel eigen te maken.

Ze schrijft over haar ouders

Fien is maar vier jaar ouder dan ons oudste kind en het is best wel confronterend om te lezen wat ze schrijft over haar ouders. Ik merk dat ik me tijdens het lezen de ene keer verplaats in Fien en de andere keer in haar moeder of vader. Hoe zou ik reageren als één van mijn kinderen daar lag? Zo sterk als ze zijn naar Fien die in het ziekenhuis ligt, zo ellendig moeten ze zich voelen als ze thuis zijn.

Leuk om te lezen

Interessant is dat Fien – naast het ziekteverhaal – schrijft over de plannen die ze heeft voor een journalistieke loopbaan. Natuurlijk komt dat op een laag pitje te staan tijdens de chemo’s, maar daarna vervolgt ze haar studie. Als ze weer beter is, krijgt Fien een mooie baan als nieuwslezer bij Qmusic, en dat is precies wat ze vroeger al graag wilde worden.

Het mooiste stuk

Nog vrij aan het begin vertelt ze dat haar oom haar bezoekt als ze nog maar net in het ziekenhuis ligt. Deze oom heeft zijn vrouw verloren aan borstkanker en hij geeft haar het advies om controle te houden. “Je bent ziek, maar niet gek. Je moet alles vragen en niets voor lief nemen”. Een prachtig advies waar ze zich aan houdt door alles te vragen en haar huiswerk te doen. Daarbij komen haar journalistieke ambities haar goed van pas.

Het verhaal begint in november 2012 en eindigt in februari 2020; Fien begint dan tegen de dertig te lopen. Best wel jong voor een levensverhaal. Toch is dit verhaal het zeker waard om gelezen te worden.

Mijn waardering

Dit vind je misschien ook leuk…