Boek: Sterkte met je tumor

Paula Bakhuis

Geschreven door Corien Plaisier

19/11/2020

Auteur: Paula Bakhuis

Communicatietips bij kanker

Dit keer bespreek ik een boek uit 2014 dat niet is geschreven door een ervaringsdeskundige, maar door een specialist in communicatie over gezondheid en voeding. Het is opgedeeld in vijf hoofdstukken: de beginfase, het ziekteproces, de naasten, verlies en verdriet, en na herstel. Ze bespreekt per hoofdstuk op welke manieren je kunt communiceren in welke fase. Want er is niet één manier om te communiceren met iemand die kanker heeft.

Waar gaat Sterkte met je tumor over?

Zoals de auteur zelf schrijft in het voorwoord: “Dit boek beschrijft waarom communiceren zo moeilijk is in een crisissituatie als kanker. Wat je kunt verwachten. Wat je beter wel en niet kunt doen en zeggen. ‘Sterkte met je tumor’, dat zeg je liever niet. Maar wat dan wel”?

Hoe is het ingedeeld?

In het boek tref je, tussen de teksten van de auteur, uitspraken aan van kankerpatiënten over het onderwerp van het hoofdstuk. Verder zijn er per hoofdstuk steeds aparte bijdragen ingevoegd van professionals. Aan het eind van iedere paragraaf tref je tips aan, bijvoorbeeld voor je houding en hoe je in een gesprek kunt reageren. Verder beschrijft Paula per onderdeel de valkuilen. Bijvoorbeeld: als je in gesprek zit met iemand die nog in de diagnosefase zit, kun je eigenlijk niet veel anders dan luisteren en gevoelens benoemen. “Wat erg dat je dit moet meemaken.” Dat is de tip. Een valkuil is bijvoorbeeld in dit geval het kleiner maken van hoe iemand zich voelt. “Het komt wel goed, maak je geen zorgen”.

Wat opvalt

Na het lezen van dit boek valt me op dat het eigenlijk niet uitmaakt in welke fase van het ziekteproces je zit. Als patiënt begint alle communicatie met anderen, met het kijken naar jezelf. Wat heb ik nodig? Hoe wil ik dat anderen met mij omgaan? Wie vertel ik wat ik heb en hoe vertel ik het ze? Wat voelt voor mij goed? Dat is natuurlijk prachtig beschreven, alleen vraag ik me af: kun je dat wel als je voor het eerst met deze ziekte te maken krijgt? Je weet niet altijd wat je wilt en al helemaal niet hoe de buitenwereld daarop gaat reageren.

Communiceren deed ik de tweede keer heel anders

Toen ik de tweede keer kanker kreeg, heb ik de communicatie in ieder geval heel anders aangepakt dan de eerste keer. Ik wilde het niet meer meemaken dat ik bij de bakker stond en iemand ineens naast me stond met een hand op mijn schouder en de vraag, “Ik hoor dat je ziek bent, hoe gaat het nu met je?”. Daarom heb ik de tweede keer onze vrienden en familie gevraagd of ze het niet wilde delen met anderen. En dat is heel goed gelukt. Daardoor heb ik dit soort medeleven op onverwachte plaatsen niet mee hoeven maken.

Aanrader voor mensen die geen ervaring hebben met kankerpatiënten

Dit boek leest makkelijk en het is handig om het te lezen als je aan het ziekteproces begint. Al vind ik communiceren over je ziekte toch ook een kwestie van ervaren, kijken wat werkt en bijsturen. Het is een aanrader als je het leest als één van je naasten kanker heeft en je niet weet of je het wel goed doet. Dan kun je er veel van leren.

 

 

 

Dit vind je misschien ook leuk…