Column: Luisteren naar je lichaam

Het is lastig om te luisteren naar je lichaam

Geschreven door Corien Plaisier

13/11/2020

In mijn eerste Column: Gezicht van half vijf, schreef ik over hoe ik, in het jaar na mijn chemotherapie, er tijdens mijn werk soms om twee uur in de middag al uitzag alsof de werkdag bijna voorbij was. Dan voelde ik me al een tijdje moe en was dat om twee uur al aan mijn gezicht te zien. Sinds die tijd worstel ik met het toegeven aan dat wat mijn lichaam me wil vertellen. Het lukt me na 28 jaar steeds beter om te luisteren, maar ik wil nog regelmatig meer dan ik lichamelijk aankan.

Van topfit naar toch weer moe

Toen ik deze zomer begon met de hyperbare zuurstoftherapie was ik voor mijn gevoel topfit. Ik had net een maand vakantie gehad en de zon scheen nog volop. In mijn hoofd zag ik geen enkele reden waarom ik moe zou moeten zijn van de therapie. In het begin gebeurde dat ook niet. Terwijl sommige ‘collega’s’ van de zuurstoftank in de eerste week iedere middag een uur gingen slapen, merkte ik er niet veel van. Ik dacht: mooi daar ga ik geen last van krijgen. De vermoeidheid kwam uiteindelijk toch, maar pas na een paar weken. Het genadeloze ritme van iedere werkdag om half zeven opstaan en dat schema acht weken achter elkaar volhouden, begon me op te breken. Ik ben namelijk absoluut geen ochtendmens en dit schema ging tegen mijn bioritme in. Toen ik klaar was met de therapie, was ik er echt moe van. Jammer genoeg was het toen al dik herfst aan het worden en kon ik niet zo makkelijk opkrabbelen door in de zon te gaan zitten. Er zat niets anders op dan het maar weer uit te zitten en rust te nemen. Maar voor ik zover was…

Hoe ging dat luisteren naar je lichaam?

Tijdens de zuurstoftherapie had ik veel boeken gelezen en podcasts geluisterd en ik zat vol ideeën voor mijn website die ik graag meteen wilde uitwerken. In de eerste week na het einde van de therapie liep ik tegen mijn grenzen aan. Ik was nog steeds moe, ging wel naar mijn werkplek om wat te gaan doen, maar er kwam niets uit mijn handen. Dat zorgde voor flinke frustratie, maar ja ik voelde me niet fit en dat moest echt eerst weg. Uiteindelijk kon ik niets anders dan realistisch zijn over mijn beschikbare tijd en ben ik halve dagen gaan werken.

Frisse indeling

Al een aantal weken leg ik de lat minder hoog voor mezelf, werk ik halve dagen en zorg ik voor voldoende beweging. Door veel buiten in de natuur te zijn en drie keer per week naar de sportschool te gaan, zorg ik voor mezelf en mijn conditie. De standaard adviezen –  niet te laat naar bed, gezond eten en matig met alcohol – pas ik toe. Als ik weer in zo’n slappe periode zit, helpt me dat altijd weer op weg.

Luisteren naar je lichaam door meditatie

Dit jaar ben ik begonnen met mediteren. Na een introductiecursus bij zen.nl ben ik dit blijven doen. Door iedere dag 20 minuten te mediteren lukt het om terug te gaan naar mezelf en even tot rust te komen. De beweging, buiten zijn, goed eten, zorgen voor mijn lichaam en het aanhouden van een vaste structuur had ik nodig om weer tot mezelf te komen. Het blijft lastig om te bekennen dat ik dit nodig heb, want ik wil zo graag gezond en fit zijn.

Dit vind je misschien ook leuk…