Voel je iets van zuurstoftherapie?

Hyperbare zuurstoftherapie in corona tijd

Geschreven door Corien Plaisier

22/09/2020

Al na een paar dagen kom ik in een prettige flow terecht. In de avond ga ik rond een uur of tien richting mijn bed. Om half zeven gaat de wekker. Om half acht rijd ik weg om tegen een uur of elf weer thuis te zijn. Dan ga ik me omkleden en breng ik mijn uitwendige borstprothese aan, nog even wat crème op mijn gezicht en opmaken en dan ben ik klaar voor mijn eerste kop koffie. Heerlijk even genieten van mijn cappuccino, een cracker eten en rond half twaalf begint het tweede deel van mijn dag. Dan doe ik wat aan mijn werk of start ik met de sportschool. Ik ben er van overtuigd dat je met een goede conditie alles beter aankunt. Daarom heb ik me voorgenomen drie keer per week naar de sportschool te gaan. En ervoor te zorgen dat mijn conditie nog beter wordt.

Voel je al iets van de zuurstoftherapie?

In het begin voelde ik niets van de hyperbare zuurstoftherapie. Tot na een keer of twintig ik ineens, terwijl ik in de cabine zat, wat voelde in mijn borst. Op plaatsen waar ik was geopereerd voelde ik dat er ‘gewerkt’ werd. Het litteken onderaan mijn borst – ik heb een borstsparende operatie gehad – begon zachter aan te voelen en de pijn in mijn ribben trok weg. Ik had altijd moeite met op mijn buik liggen na de laatste bestralingen. Dat lukte ineens weer zonder dat ik pijn had. Dát was het moment dat ik definitief besloten heb dat veertig sessies voor mij genoeg waren. De energie en tijd die de therapie kost kon ik twee maanden wel opbrengen. Maar ik had grote behoefte aan het weer teruggaan naar mijn normale leven. En het opzetten van mijn coachpraktijk voor mensen die kanker hebben gehad.

Had je nog last van bijverschijnselen?

Een bekende bijwerking van zuurstoftherapie is dat je er moe van kunt zijn. In het begin had ik nergens last van, de laatste keer dat ik kanker had was tenslotte al zes jaar geleden. Ik was best wel fit en uitgerust toen ik er aan begon. Na een paar weken merkte ik toch dat het hele proces me meer energie kostte dan ik vooraf gedacht had. Je komt in een flow en zit al die weken een beetje in je eigen bubbel. Niet echt vervelend hoor, maar je gewone leven staat wel weer stil. Eigenlijk is dat niet anders dan wanneer je in het behandelingsproces zit van je kanker. Daarnaast kan de sterkte van je ogen veranderen voor dichtbij kijken. En als je niet goed kunt klaren, dat is het openhouden van je oren, dan kun je schade oplopen aan je trommelvlies. Daar had ik gelukkig geen last van.

Mijn ogen zijn wel tijdelijk van sterkte veranderd. Hoe dat ging lees je in het vierde blog. Daarin vind je ook alles over de kosten.

Dit vind je misschien ook leuk…